โชคชะตาฟ้าลิขิต ขอเพียงยืนหยัดอย่างภาคภูมิ ก็เพียงพอ

ปีใหม่ ปี 2551

อ่า ... space สินะ ..... พูดเรื่อยเปื่อยละกัน

ทำงาน Fail ในด้านความรู้สึก แต่ก็แน่ละมันไม่ได้มีเพียงด้านเดียว อย่างน้อยมันก็สอนบทเรียนสำคัญเอาไว้ "จงแคร์และรักคนที่เขารักและแคร์เรา" 

หมากที่เดินไม่ใช่หมากรุก ไม่สามารลิขิตได้ดังใจ หรือเป็นเพราะเรา ไม่เก่งพอในการอ่านเกม ... เป็นไปได้ทั้งนั้นเนอะๆ

ชี้เหวให้มองแต่ปิดตาเดินผ่านไม่สนใจ ก็ไม่ต้องกระโดดตามไป

เรื่องในไม่ควรนำออกเรื่องนอกไม่ควรนำเขา ... จริงดังเข้าว่าสินะ

ความลับไม่มีในโลก .. น่าสนใจ น่าสนใจ จริงๆ

ชื่อเสียงจะมีประโยชน์อะไรในเมื่อคุณไม่มีอำนาจ ... แต่ก็นั้นละไม่ได้แสวงหาอำนาจแต่ก็มาหา ...

คนแข็งอยู่คนอ่อนตาย เป็นสัจธรรม ???? ...

ยืนอยู่ในที่ของตนไม่ว่าะเก่งเพียงไหน.... เป็นคำกล่าวที่ดีนะ

ลิ้นอยู่ได้นานกว่าฟันเพราะรู้จักอ่อนน้อม ... แต่ถ้าไม่มีฟันคนคงอยู่ไม่ได้เพราะคนอยู่ได้โดยไม่มีลิ้น

อ่อนสยบแข็ง งั้นจะเอาแข็งทำลายอ่อนซะ....

ไม่จำเป็นต้องยืนมือถ้าเขาไม่ฟัง....

 

รักคือการให้.... มัโอกาศขอชกหน้าสักหมัดจะได้ไหม

 

รู้สึกกันไหมว่า เวลาที่อยู่กับคนบางคนคุณมีความสุข คุณเห็นเขายิ้มคูณยิ้ม

คุณเห็นเขานั่งมองคุณ คุณมีกำลังใจสู้ คุณเห็นเขาหัวเราะ คุณมีความสุข

คุณมงหน้าเขา และยิ้มโดยไม่มีสาเหตุไม่ว่าเขาจะมองหรือไม่มองคุณก็ตาม

แบบนี่เรียกว่ารัก??? ได้ไหม.....

 

ปีใหม่เจอแต่สิ่งดีๆ หวังแบบนี่คงไม่ได้

เพราะทุกสิ่งอยู่ในกำมือตัวเอง

อย่ารอให้ชีวิตเดิน คุณควรเดินนำชีวิต ...

 

สำหรับคนที่เขามาอ่าน แล้วหวังว่าจะเจอเรื่องดีๆและคำอวยพร

ถ้าอ่านแล้วเขาใจประโยคที่ว่า "จุดเริ่มต้นของวงกลม"

คุณจะเข้าใจผมและคำอวยพรที่ผมให้พวกคุณที่แวะเข้ามา

 

 

 

อารมณ์ช่วงนี่แปรปรวนเพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย(เกี่ยวป่าวหว่า)

หรือเพราะว่ามีประจำเดือน (เฮ้ยเราผู้ชายนะเฟ้ย)

สงสัยเครียสหนักเพราะอ่านหนังสือสอบ (เล่นเกมทั้งวันอะอ่านมัน 3 ชม)

วันนี่ไม่รู้บ้าอะไรอยู่ๆดีอัพรูป อัพBlog สงสัยฟ้าบันดานให้เราทำ

ไม่พูกพ่ำทำเพลง (ร่ายยาวมานานแระ) จบเลยละกัน (และจบเอาดื้อๆ) 555

 

ลืมได้ไงบทเรียนที่สำคัญที่สุด การฟัง

ไม่น่าเชื่อว่าตัวเราเองจะลืมได้

จนได้กลับมาอ่านหนังสืออีกครั้งถึงได้รู้ว่าผิดพลาดไปแล้ว

ปล่อยให้อารมณ์ครอบงำ จนลืมความเยือกเย็นของภายใน

ลืมฟังเสียงของตัวเอง กับสิ่งรอบกาย

สิ่งหนึ่งที่ทำพลาดที่สุดเพราะไม่ได้ฟัง

เป็นอะไรที่น่าเสียดาย

 

ช่วงนี่เป็นช่วงสอบแล้ว ตัวเราเองยังไม่ยอมอ่านหนังสือเรียนสักที่

จนวันที่ได้มานั่ง Up Blog นี่ละเพราะเป็นวันที่ราอ่านหนังสือ

ที่เราลืมไปจนจบ จนจำได้ว่าลืมอะไร

สงสัยต้องเริ่มอ่านหนังสือซะแล้ว

 

 

มีปากแต่พูดไม่เป็นไร้ค่าจริงๆ

พูดแต่เรื่องไม่เป็นเรื่องสร้างปัญหาจากการพูด

แบบนี่ไม่พูดยังดีซะกว่า

 

คนบางคนจำคำคนอื่นมาพูดเพื่อสร้างภาพให้ดูดี

คนบางคนกล่าวอ้างว่าตนทำสิ่งต่างๆแต่เป็นเพียงลมปาก คนไม่รู้ก็เชื่อ

อย่ามองคนจากสิ่งที่พูด แต่จงมองจากสิ่งที่ทำ

ความฉลาดไม่ได้บอกออกมาทางการพูด แต่ออกมาจากกระทำ

 

การพูดฝึกได้ เป็นศาสตร์ที่มีการเรียนและการสอน

เพียงแต่เราสนใจ เราสามารถที่จะพลิกวิกิตรเป็นโอกาสได้เสมอจากการพูด

ขงเบ้งเคยชักจูงคนเพียงแสนให้สู้กับคนนับล้านได้ด้วยการพูด

ขงจือเคยหยุดสงครามการเมืองไวด้วยการโต้วาที

การพูดไม่ได้เลวร้ายและไม่ใช่สิ่งที่ดีที่สุด

 

คิดก่อนพูด หรือ พูดแล้วคิด ทุกคนเลือกได้

 

จาก : คนใบ้ที่พูดไม่เป็น

เวลาเธอกอดคอ เล่นหยอกล้อกันอยู่ทุกวัน
หัวใจมันสั่น ฝันละเมอคิดไปไกล
เธอไม่เคยจะรู้ เพื่อนที่ดูแลเธอทุกวันข้างกาย
เค้ามีบางสิ่ง คิดไม่ซื่อกว่าเพื่อนกัน

ยิ่งเธอวางใจ ยิ่งสนิทกันมากเพียงใด
ยิ่งรู้สึกว่าเหมือนไกลออกไป ทั้งที่อยู่ใกล้ๆเธอ
อยากจะดีใจ ที่ได้เป็นคนสำคัญของเธอ
สุดท้ายต้องก็ยังต้องทุกข์ใจเสมอ เพราะรักเธอข้างเดียว

มีเพียงความผูกพัน แค่เท่านั้นไม่เคยได้ใจ
หวังไปเท่าไหร่ ก็เลือนลางทุกนาที
ทำไมความห่วงใย ไม่เคยทำให้เธอรักกันซักที
ไม่มีทางเปลี่ยน ให้เราเปลี่ยนจากเพื่อนกัน

พะพะเพลงนี่มัน ทำไมถึงโดนแบบนี่ (ถึงจะนานมากแล้วก็เหอะ)

เพลงนี่ฟังแล้วคิดถึงเธอเลย จะสี่ปีแล้วนะที่เราไม่ได้เจอหน้ากัน

แต่ไม่เป็นไรถึงยังไงเราก็จะไม่ลืมเธอเด็ดขาด “สัญญา”

 

วันนี่มานั่งทำเลขด้วยตัวเอง (ไม่ได้ทำเองนานมากอะ) พอมาลองนั่งทำ

ดูแล้วถึงรู้จักไอ้คำว่า “รู้ไม่สู้ได้ลองทำ ” แล้วก็คิดอีกว่าเมื่อก่อนนี่ เราเก่งเลข

ที่สุดแล้วไม่ใช่หรอฟะทำตอนนี่มันถึงได้ทำได้ช้าแบบนี่ก็ไม่รู้

รู้ตัวเลยว่า ขี้เกียจเกินไปแล้วหัวถึงไม่ไวเหมือนเมื่อก่อน

สงสัยจะเล่นเกมมากไป ต้องขยันให้มากกว่านี่

สู้ๆ โฮ่งๆ

 

Ps. ลองไปหาฟังกานนะเพลงนี่เพราะดี  “เพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อ ”

http://www.ethaimusic.com/lyrics5/887.html

(ไม่ได้เงินค่าโปรโมทแต่อย่างใดเพียงแต่ชอบเลยเอามาแนะนำอิอิ)